Afscheid van Nederland
Na vijf weken Kortgene gooien we op woensdag 22 oktober definitief de trossen los. Hadden we dit niet al een paar keer eerder gedaan? Hoe dan ook, we vertrokken met het voldane gevoel een enorme leercurve te hebben doorgemaakt de voorgaande weken.
Via een eilandje in Veerse Meer en via Arnemuiden (waar het museum ons een volstrekt onbekende stukje geschiedenis bood) voeren we naar Middelburg. Daar maakten we even pas op de plaats qua energie. Van Middelburg genoten we net zo als van Zierikzee. En, we begonnen er aan te wennen, er deed zich een nieuw probleem voor. De verwarming begon te roken. Zonder kachel zouden we de winter op de boot nooit aankunnen! Dus Dick ging aan de slag. Hij haalde de verbrandingsunit uit elkaar en verving de branderbus en de brandstofverdeler. Die bleken respectievelijk gescheurd en flink verkoold.
Opgelucht gingen we naar Vlissingen. De geschiedenis van het eiland Walcheren bleek, net als in Arnemuiden, een echte openbaring. In afwachting van goed weer, stelden we tevreden vast de afgelopen periode ons YachtControl navigatiesysteem te hebben gevoed met heel veel mogelijke tochten. Maar die zullen we tot de verre toekomst bewaren.
Even later was het weerbericht goed met een windje mee voor onze sprong naar Belgie. Nu was het dan zover, we zouden echt de drempel over en moesten afscheid nemen van het vertrouwde Nederland. Op naar het zonnige zuiden. Hoe ver we nog komen deze winter zien we wel. We gaan in kleine stapjes langs de buitenkant van Europa naar beneden. Eind november 2009 willen we vanaf de Kaap Verden naar Suriname, maar ach … een jaar later mag ook.
