Voor de tweede keer Salcombe
Dartmouth, 21 januari 2009: We maken ons klaar voor vertrek naar Salcombe, voor de boot een memorabele plek! Op de aanbrengtocht vanuit Kaapstad naar Den Oever weken Dick, Edo en Duco met Sally uit naar Salcombe om daar een zware storm uit te rijden achter het anker. Petra is al om 7 uur op om te zien of het niet te zeer heeft gevroren. Het uur daarop daalt de temperatuur en vriest er veel meer aan! Wij liggen in de schaduw, maar de zon schijnt en er staat geen wind dus we vertrekken. Terwijl we de riviermonding uitvaren en koers zetten in zuid zuidwestelijke richting, hebben we een prachtig uitzicht op al die plekken waar we gewandeld hebben. Dan komen extra weerberichten: ’spoedig’ storm verwacht bij Portland, weliswaar een heel eind verder, maar toch? Het zal toch niet net zo ruig worden als toen met die storm op de aanbrengtocht? De wind neemt ondertussen toe, de golven worden hoger en we moeten er recht tegen in. Hoe zal het gaan straks, bij de ingang van het estuarium bij Salcombe? Daar ligt een zandrichel waar de golven over kunnen breken. Als we eenmaal onder de kust bij Bolthead varen, worden de golven lager. De toegang tot de rivier is indrukwekkend. De bakens zijn goed herkenbaar en met de Shell Pilot in de hand gaat het prima. We kijken onze ogen uit. Wat een onvoorstelbare hoeveelheid ankerboeitjes. Het is opkomend tij dus we varen door door naar het einde van het estuarium, naar Kingsbrigde. We meren even later af langs het visitors pontoon en feliciteren onszelf. Van vorst naar 11 graden. Het is 3.30 uur en we liggen prachtig.
